Search
  • Deola

Hoe gezond is vis? Toegestane maximumgehaltes kwik in vis.


In september 2015 heeft de Europese Commissie bekend gemaakt het maximaal toegestane kwikgehalte voor de meest vervuilde grote vissen te willen verdubbelen van 1 tot 2 milligram per kilo vis. De reden is dat bijna vijftig procent van de grote roofvissen niet verkocht en geconsumeerd mag worden indien de huidige kwiknorm wordt gehanteerd. De verspilling wordt met veertien procent gereduceerd indien het toegestane maximale kwikgehalte wordt verhoogd. Ter compensatie is het voorstel aangevuld met de suggestie om de kwikgehalten in (kleinere) vissoorten die onder de norm liggen te verlagen van 0,5 tot 0,1 milligram per kilo.

Volgens Foodwatch, een organisatie die het belang van consumenten verdedigd, zijn de voorgestelde maximumgehaltes voor kwik niet wetenschappelijk onderbouwd, waardoor er schade kan ontstaan voor de volksgezondheid. Foodwatch stelt dat de nieuwe waarden gebaseerd zijn op de hoeveelheid kwik die momenteel aangetroffen worden. Omdat de kwikgehaltes in kleinere vissen al ver onder het toegestaan minimum liggen, zou het verlagen van de kwikgehaltes weinig effect hebben op de inname. Daarentegen zou het verhogen van de kwikwaardes in de grote vissoorten die al boven de norm liggen tot een significante verhoging aan de blootstelling van kwik voor de consument kunnen leiden.


In 2004 heeft het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM)) onderzoek uitgevoerd om het eventuele toxicologisch risico van de consumptie van vis in kaart te brengen. Volgens het rapport ‘ons eten gemeten’, wordt het gehalte aan chemische verontreinigingen in vis in Europa systematisch gevolgd. Bij de aanbevolen wekelijkse hoeveelheden vis is het risico van vergiftiging voor de gemiddelde consument minimaal. Deze conclusie wordt vanzelfsprekend omarmd door de voorstanders van de voorstel. Is het ethisch verantwoord dat de Europese Commissie de maximum toegestaan gehaltes van kwik in vis gaat verhogen?

De Europese Commissie zou op twee manieren kunnen handelen: de maximum toegestaan kwikgehaltes verhogen of hetzelfde maximum aanhouden en alsnog proberen om de oorzaak van het probleem van de toenemende kwik in het milieu aan te pakken. Om een besluit te kunnen nemen over de beste handeling voor de consument en de visindustrie, is het belangrijk om te weten wat voor consequenties er zijn voor beide partijen. Hoewel er veel informatie over het onderwerp beschikbaar is, ontbreekt het aan de juiste details om tot een volledig uitgewogen beslissing voor alle partijen te komen. Zo is het onbekend wat de impact van het aanhouden van de huidige kwiknorm op de visindustrie zou hebben.

Het is bijzonder lastig om een onderbouwing te vinden voor de veronderstelling van de Europese commissie aangezien het een complexe industrie betreft met diverse spelers. Bovendien is het niet realistisch om de manieren waarop de Europese Commissie kwikvervuiling in de industrie zou kunnen verminderen hier te bespreken. Daarnaast is het niet bekend hoeveel kwik een mens vanuit andere bronnen tot zich neemt. Deze gegevens zouden gerelateerd kunnen worden aan de inschatting van het verschil tussen de huidige totale inname van kwik en de mogelijke inname nadat de maximum toegestaan kwikgehaltes verhoogd zijn. Dit zou een duidelijker beeld geven van het daadwerkelijke gevaar voor de volksgezondheid.

Vooropgesteld dat de benodigde informatie niet beschikbaar is en zodoende niet kan worden meegenomen in de conclusie, zijn er twee hoofdrolspelers in deze ethische kwestie. De Europese Commissie die de belangen van de visindustrie verdedigt en Foodwatch (voedingsdeskundigen), een subsidie onafhankelijke organisatie die de belangen van de consument bewaakt.

Vanuit het perspectief van De Europese Commissie en de visindustrie is het een kwestie van doorvoeren van de nieuwe norm vanwege economische belangen. Door het verhogen van de kwiknorm kan eenvoudig weg meer vis worden verkocht. Tegelijkertijd wordt de verspilling van vis teruggedrongen van vijftig procent tot veertien procent. Het doel van de Europese commissie is om de visindustrie te beschermen zodat het meest mogelijk winst wordt gegenereerd. Dit betekent dat alle regelingen die de Europese Commissie voorstelt het belang van de industrie moet dienen.

De voorstel van De Europese Commissie zou geen schade toe moeten brengen aan de volksgezondheid. Het voornaamste argument tegen het verhogen van de kwiknorm is het feit dat kwik een van de giftigste metalen is. De kwik in vis bestaat voor negentig procent van methylkwik dat makkelijk opstapelt in vetweefsels, spieren, huid en andere weefsels. Methylkwik kan in te hoge gehaltes in het lichaam het centrale zenuwstelsel aantasten en de ontwikkeling van hersenen en foetussen verstoren. Vooral zwangere vrouwen en (ongeboren) kinderen lopen extra risico.


Het niet verhogen van de toegestane kwikgehaltes resulteert in verspilling terwijl er al een tekort is aan bepaalde vissoorten door overbevissing. Hierdoor lijkt het niet verantwoordelijk om vijftig procent van alle vangst weg te gooien omdat de kwik gehaltes iets te hoog zijn. Aangezien dat omega 3 in vis de gezondheid bevordert en dat vis voor veel mensen onbetaalbaar is, kan de visvangst met hogere kwikgehaltes voor een lagere prijs worden verkocht. Zo kunnen er meer mensen toegang hebben tot vis consumptie en zo wordt het verlies van de visindustrie teruggedrongen. Bovenal zou De Europese Commissie nieuwe etikettering wetten kunnen invoeren zodat bij de verkooppunten duidelijk de kwikgehalten worden aangegeven om de consument zelf te laten beslissen of ze bepaalde vissoorten alsnog willen consumeren. Deze optie zou economische gezien aantrekkelijk kunnen zijn omdat het een mogelijkheid biedt voor nieuwe kansen voor ondernemers in de visindustrie die wat extra geld kunnen verdienen met de nieuwe etikettering wetten. Een nieuwe sector rondom de visindustrie zou het bannen verlies in de industrie ook terugdringen.

Hoewel de consument steeds meer geïnformeerd is en zelf keuzes over voeding en gezondheid wil maken, is het nog twijfelachtig of het verstandig is om de beslissing over de inname van een giftige stof aan de consument over te laten. Elke Europese consument verwacht van zijn regering dat de voedsel die in de winkel te koop staat bepaalde veiligheidscontrole heeft ondergaan en ook veilig is voor de consumptie. De gemiddelde consument leest niet alle details op een etiket waardoor er grote gevaar kan ontstaan als iemand te veel vis met te hoge kwikgehaltes consumeert. Volgens de Voedingscentrum kan een langdurig te hoge inname van zware metalen schade toebrengen aan de nieren en de lever. Langdurige blootstelling aan methylkwik bij volwassenen kan daarnaast het risico op cardiovasculaire en auto-immuunziekten verhogen.


Met de huidige normen krijgt de consument die twee keer per week tonijn eet al het maximum toegestane gehalte binnen. Het lijkt dat als de kwikwaarden verhoogd worden zullen de consumenten blootgesteld worden aan hoeveelheden kwik die de gezondheid zou kunnen aantasten. Voordat de kwikgehaltes in bepaalde vissoorten worden verhoogt, moet de consument eerste uitgebreid geïnformeerd worden door verschillende campagnes in te voeren om ervoor te zorgen dat ze geen risico op vergiftiging oplopen. Deze oplossing zou De Europese Commissie veel geld kosten terwijl ze dat geld beter kunnen inzetten om de kwik vervuiling te verminderen en daardoor het probleem aan de kern te pakken.

Zowel het verhogen als het niet verhogen van de kwikgehaltes in vis brengen nadelen met zich mee. Hoe meer de kwikvervuiling toeneemt hoe meer vis er moeten weggegooid worden en hoe minder geld de vis industrie maakt. Het niet verhogen van de kwikgehaltes zou voor banen verlies in de visindustrie kunnen zorgen. Dit leidt tot een vicieuze cirkel voor de visindustrie. De gevolgen van het verhogen van de kwikgehaltes is niet zozeer alleen een kwestie van het voorkomen van aantasting van de volksgezondheid. De verhoging van kwik in de zee wordt voornamelijk veroorzaakt door menselijke activiteiten vanwege de uitstoot van kolencentrales en het gebruik van pesticides. Naar mijn mening zou de Europese Commissie het probleem in de kern moeten aanpakken en aan de slag moeten gaan met regelgeving voor de industrie om kwikvervuiling te verminderen, in plaats van sjoemelen met de maximumwaarden kwik in vis.


Mijn antwoord op de vraag (Is het ethisch verantwoord dat de Europese Commissie de maximumgehaltes van kwik in vis gaat verhogen?) is als volgt: nee, het is niet moreel verantwoord om de kwiknorm voor vis te verhogen aangezien kwik giftig is en ernstige schade toe kan brengen aan de volksgezondheid. Naar mijn mening weegt het niet schade van de volksgezondheid hoger tegen op het nadelige effect op de economische belangen van de visindustrie. Als er een volksgezondheid crisis ontstaat door het verhogen van de kwikgehaltes in vis, heeft dat een veel grotere impact op de algehele economie omdat niet alleen de visindustrie wordt aangetast. Zieke werknemers zijn niet productief!

Nadat ik als voedingsdeskundige alle informatie heb doorgenomen ben ik absoluut eens met Jurjen de Waal, voedingsdeskundige en woordvoeder van Foodwatch. Hij stelt “uiteindelijk krijgt de consument meer kwik binnen. De verscherpte normen voor kleinere vissen levert geen verbetering op, terwijl de versoepeling van de maximumgehalten voor roofvissen de blootstelling van mensen aan kwik verhoogt. Dit is een perverse maatregel, waarvan alleen de visindustrie profiteert; en wel ten koste van de gezondheid van consumenten”.

Literatuurlijst

De prioritieten van de Europese Commissie. (Z.D.). Geraadpleegd op 8 oktober 2015, van http://ec.europa.eu/index_nl.htm#priorities.

EU Wil Meer Kwik in Vis (2015). Geraadpleegd op 30 september 2015, van http://www.duurzaamnieuws.nl/eu-wl-meer-kwik-in-vis/

EU moet kwik norm niet verhogen (2015). Geraadpleegd op 30 september 2015, van http://www.europa-nu.nl/id/vjxdhncqwvv9/nieuws/eu_moet_kwiknorm_vis_niet_verhogen?ctx=vg9pjk198axu&s0e=vhdubxdwqrzw

Gezondheidsraad (2006). Richtlijnen goede voeding 2006 - achtergronddocument; publicatie nr A06/08. Geraadpleegd op 9 oktober 2015, van http://www.gezondheidsraad.nl/sites/default/files/2006@A06_08_3.pdf

Kwik in Vis (2015). Geraadpleegd op 8 oktober 2015, van http://www.foodwatch.org/nl/onze-campagnes/onderwerpen/kwik-in-vis/2-minuten-info/

Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu, Bilthoven (2004). Ons eten gemeten; Gezonde voeding en vellig voedsel in Nederland. Geraadpleegd op 9 oktober 2015, van http://www.rivm.nl/dsresource?objectid=rivmp:12412&type=org&disposition=inline&ns_nc=1

Sea the Truth, Gif in Vis. (Z.D). Geraadpleegd op 9 oktober 2015, van http://www.seathetruth.nl/achtergrond/gif-in-vis/

van Loon. M. (2015), Wat bezielt ze toch in de Europese Commissie? Wil nu maximumgehalte kwik in vis verhogen. Geraadpleegd op 30 september 2015, van http://newsmonkey.be/article/55250

Voedingscentrum. (Z.D). Encyclopedie Zware Metalen. Geraadpleegd op 8 oktober 2015, van http://www.voedingscentrum.nl/encyclopedie/zware-metalen.aspx

#vis #kwik #voedselveiligheid #foodsafety #mercuryinfish #fish

26 views
Deola AyurYoga - Ayurveda, Yoga, Holistic Nutrition

©2019 by Anahata Ayurveda Yoga
A non-profit organisation set up to share the wisdom of Yoga and Ayurveda 

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now